لازمه تعامل فعال با سازمان ملل
لازمه تعامل فعال با سازمان ملل
مجيد مختاري
شصتمين اجلاس مجمع عمومي سازمان ملل متحد در نيويورك در حال برگزاري است، نخستين سخنراني رئيس جمهور كشورمان در اين اجلاس كه در مدت 5 دقيقه ايراد شد و به بحث اصلاحات سازمان ملل اختصاص يافته بود، مورد توجه گسترده رسانه‌هاي غربي و مسلمانان واقع شد. (بويژه تاكيد ايشان بر موضوع عدالت در سازمان ملل و انتقاد شان از عدم حضور نماينده مسلمانان در شوراي امنيت سازمان ملل متحد) واقعيت اين است كه ساختار فعلي اين سازمان در اصل مبتني است بر ديدگاه به اصطلاح‌رئاليستي در روابط بين‌المللي كه براساس آن روابط و نظام بين‌المللي در چارچوب مناسبات قدرت شكل مي‌گيرد و لازمه افزايش نقش هر كشور در اين نظام مستلزم ارتقاء سطح قدرت و اقتدار آن كشور مي‌باشد و البته در نظريات جديد عناصر قدرت صرفا به صورت سخت‌افزاري در قالب توانمندي نظامي و ظرفيتهاي اقتصادي در نظر گرفته نمي‌شود بلكه امروزه قدرت نرم‌افزاري با تاكيد بر اعتبار و توان تاثيرگذاري يك كشور يا نهاد بين‌المللي بر ساير بازيگران از اهميت بسزايي برخوردار مي‌باشد.
به هر حال صرف‌نظر از ادبيات حاكم بر مطالعات آكادميك روابط بين‌الملل كه به طور سنتي ديدگاه‌هاي رايج را به دو بخش آرمانگرايي (Idealism) و واقعگرايي (Realism) تقسيم مي‌كنند آنچه مهم است و همواره مورد تاكيد بزرگان ما بويژه حضرت امام (ره) قرار داشته است اينست كه ما براي دستيابي به اهداف و آرمانهاي خود در سطح جهاني بايد واقعيات موجود در عرصه بين‌المللي را با دقت مورد مطالعه قرار دهيم و بكوشيم در شرايط موجود بر ميزان توانمندي و اقتدار خويش بيافزايم و همزمان از طريق تريبونهاي مختلف براصول ارزشي و عدالت محورمان تاكيد نماييم. غفلت از هر يك از ايندو مي‌تواند حصول نتيجه را ناميسر سازد و دشواريها را مضاعف سازد، در اين ميان آنچه در حاشيه اجلاس مجمع عمومي سازمان ملل بيش از پيش نمايان گشت ضعف و بي‌لياقتي بسياري از سران حاكم بر سرزمينهاي مسلمان نشين بود كه به طور مخفي يا آشكار نشستهايي را با نمايندگان رژيم اشغالگر قدس برگزار مي‌كردند و اين مهم بار ديگر لزوم توجه بيشتر ما را بر حمايت از نهضتهاي اسلامي رهايي بخش مشخص مي‌سازد.
خلاصه اينكه ما براي اينكه بتوانيم نقش و نفوذ خود را در سازمانهاي بين‌المللي از جمله سازمان ملل افزايش دهيم لازم است اولا در سطح داخلي قدرت نظامي و اقتصادي خود را ارتقاء بخشيم و همزمان با بكارگيري ابزارهاي جديد در عرصه ارتباطات و فن‌آوري اطلاعات، دامنه نفوذ خود را بويژه در ميان ملتهاي مسلمان و مستضعفان جهان مضاعف نماييم و بسترهاي لازم را براي هدايت يك نضهت جهاني مبتني بر آموزه‌هاي ديني فراهم كنيم و مطمئن باشيم كه صرف توصيه‌هاي اخلاقي در مجامع بين‌المللي امتيازهاي عيني را براي ما ايجاد نمي‌كند. از همين روست كه در بحث توانمندي هسته‌اي نيز نبايد مقهور خواسته‌هاي نامشروع غرب شويم بلكه لازم است با بكارگيري بهينه شورمندي و استعداد و شعور بالاي جوانان مسلمان قابليتهاي لازم براي بكارگيري انرژي هسته‌اي در حوزه‌هاي گوناگون را افزايش دهيم با توكل بر ذات اقدس احديت.
