حقايقي در عرايض بنديكت

حقايقي در عرايض بنديكت

«و ان نكثوا ايمنهم من بعد عهدهم وطعنوا في دينكم فقاتلوا ائمه الكفر انهم لا ايمن لهم لعلهم ينتهون»
(توبه ـ 12)
امروز يك هفته از اظهارات پاپ بنديكت شانزدهم در مورد آموزه‌هاي پيامبر اسلام (ص) در سفر به آلمان مي‌گذرد و در اين مدت جهان اسلام اعم از علماء، آحاد مردم و سياستمداران واكنش‌هاي نسبتا گسترده‌اي را در اعتراض به سخنان پاپ مبني بر خشونت‌آميز بودن برخي تعاليم اسلامي نشان دادند به گونه‌ايكه رهبر كاتوليك‌هاي جهان در سخنراني اخيرش نسبت بدان ابراز تاسف نمود.
اگرچه نفس اينگونه واكنش‌ها نشانه سطحي از آمادگي و همبستگي در ميان مسلمانان مي‌باشد كه در نوع خود منحصر به فرد است چنانكه آنرا در مخالفت با چاپ كاريكاتورهاي اهانت‌آميز در روزنامه دانماركي شاهد بوديم اما آسيبي كه متوجه اينگونه واكنش‌ها مي‌باشد فقدان عمق كافي و برنامه‌ريزي جامع در آنهاست چه اينكه نخبگان مسلمان در عصر جديد هنوز چنانكه بايد به تبيين مباني و راهبردهاي خود براي مواجهه با مسائل كلان در سطح جهاني نپرداخته‌اند و اين مشكل خود تا حدي متاثر از معضلات داخلي كشورهاي اسلامي است.
در روزهاي گذشته بسياري از بيانيه‌هاي صادر شده و مواضع اتخاذ شده اين موضوع را به ذهن متبادر مي‌ساخت كه گويي بانيان آنها يا واقعا با رهنمودهاي دين اسلام آشنايي ندارند و يا اينكه به تبع برخي تبليغات و فشارهاي مستقيم و غيرمستقيم بيگانگان به نوعي مصلحت‌سنجي و اصطلاحا تقيه روي آورده‌اند.
درست است كه امروز منابع ديني مسيحيان متوني‌ انحرافي است و خود نيز مي‌پذيرند كه به انجيل تحريف نشده و اصيل دسترسي ندارند اما حتي در اصل تعاليم حضرت مسيح(ع) نيز كاستي‌هايي وجود داشته و تنها بوسيله پيامبر اعظم (ص) خداوند متعال شريعت خود را كامل فرمود چه اينكه اين دين را راهنماي بشر در طول تاريخ قرار داد به گونه‌ايكه  متناسب با شرايط و مقتضيات گوناگون پاسخ داشته باشد.
«جهاد» نيز از جمله مقوله‌هايي است كه در دين مقدس اسلام به نحو كاملي بدان پرداخته شده و در سيره نبي مكرم‌ ما الگوهاي شاباني براي پيروان او در طول تاريخ بر جاي مانده است و كسانيكه تعمدا يا از روي جهل برخلاف دستورات انجيل اوليه به رسول خاتم (ص) ايمان نياوردند در درك اين موضوع بسيار مهم ناكام مي‌مانند و در بسياري از مواقع به رغم حفظ ظاهر ديني دستاويزي براي پي‌گيري اميال سخيف كفار و مشركان مي‌گردند و اين مساله امروز در مناسبات واتيكان و صهيونيسم جهاني پديد آمده است چنانكه پاپ جديد در مقابل اشغال سرزمين بدست غاصبان و تجاوز به ناموس و كودكان بي‌گناه مردم بي‌دفاع و هزاران فاجعه از اين دست كه از سوي استكبار جهاني در اقصي نقاط جهان صورت مي‌پذيرد سكوت را تجويز مي‌كند و مقاومت فعال و مبارزه پيشگيرانه جوانان مسلمان را براي رهايي بشريت در بند با عنوان خشونت محكوم مي‌كند.
اختلاف ما با سران استكبار و ياوران آنها لفظي نيست و اگر جهاد مقدس ما را براي سركوب ظلم و ستمگري خشونت مي‌دانند ما با افتخار اعلام مي‌كنيم كه حامي اين خشونت هستيم و از آن ابايي نداريم چه اينكه ما در اصل رحمت بودن اسلام براي تمامي جهانيان ترديدي نداريم، به اميد تعجيل در برقراري حكومت عدل جهاني .                                                                                                   

شرطهاي ايران در مذاكرات هسته اي

 شرطهاي ايران در مذاكرات هسته اي

«ادع الي سيبل ربك بالحكمه و الموعظه الحسنه و جادلهم بالتي هي احسن»

اين روزها مذاكرات دبير شوراي عالي امنيت ملي كشورمان و كارشناسان همراه وي با هيات اروپايي به سرپرستي رئيس سياست خارجي اتحاديه اروپا بارديگر مباحث گوناگوني را درعرصه رسانه‌هاي داخلي و بين‌المللي برانگيخته است. و بخش متنابهي از ظرفيت مقامات رسمي و غيررسمي نظام را نيز به خود اختصاص داده است. چنانكه قرار است ظرف امروز و فردا پرونده هسته‌اي ايران باز هم درنشست فصلي شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي (IAEA) مطرح و براساس گزارش مدير كل آژانس در مورد آن تصميم‌گيري شود.

اكنون بيش از سه سال است كه بحث و مذاكرات مشابه در خصوص فعاليت هاي هسته‌اي جمهوري اسلامي استمرار يافته و في الواقع دستاورد قابل توجهي نيز براي كشورمان در پي نداشته ضمن اينكه در دولت پيشين اساسا تحقيقات دانشمندان ما نيز حدود دو سال و نيم متوقف شد و برخي نيز همچون شركت كيش ارونيتال (طرف قرارداد با شركت آمريكا) از قبل آن با سوء استفاده از فرصتها به منابع كلاني دست يافتند.

البته نبايد دستاوردهاي ديپلماتهاي ايراني را در شناساندن حقانيت مواضع رسمي نظام و حقوق مسلم مردم ما براي برخورداري از فن‌آوريهاي نوين ناديده گرفته اما اين مقدار طولاني شدن اين جريان و هزينه‌هاي جانبي فراوان آن براي ملت چندان موجه نمي‌باشد و مردم ما انتظار دارند مسئولان، بيش از آنكه به صورت منفعلانه به زياده‌خواهي هاي غرب واكنش نشان دهند، فعالانه تحقيقات و فعاليتهاي صنعتي را در اين زمينه به پيش ببرند و چنانچه غربيها مايل به مذاكره هستند با هزينه خود به تهران بيايند و سئوالاتشان را با كارشناسان ما مطرح كنند ضمن اينكه بايد بدانند مقامات ايراني مذاكره پيرامون اصولي چون برخورداري از فن‌آوري هسته‌اي و عدم تعليق فعاليتها را نمي‌پذيرند و گفت‌وگوها تنها مي‌تواند در مورد مسائلي مانند نحوه تعامل علمي و صنعتي اعتمادسازي متقابل و بازرسي هاي دو جانبه باشد. از سوي ديگر در طول اين سالها نشنيده‌ايم كه طرفهاي مقابل ايران همچون آمريكا، انگليس يا روسيه در خصوص اجراي مفاد معاهده NPT مبني بر لزوم خلع سلاح تدريجي كشورهاي داراي تسليحات اتمي يا كمك به كشورهاي ديگر براي برخورداري از فن‌آوري صلح‌آميز هسته‌اي تعهدي داده باشند و گاهي اين شبهه پيش مي آيد كه گويي دست‌اندركاران ايراني پرونده، اصلا در مذاكرات بدين موضوعات نمي‌پردازند و محور و چارچوب تمام گفت‌وگوها فشار بر ايران و پرداختن گزينشي به برخي معاهدات و رويه‌هاي بين‌المللي است كه اگر چنين باشد قطعا اين روند برخلاف دستورات صريح اسلامي است و ادامه آن قابل قبول نمي‌باشد.

بنابراين ادامه مذاكرات هسته‌اي تنها در صورتي شايسته است كه ضمن آن مسائلي چون چگونگي جبران كوتاهي‌هاي كشورهاي غربي بويژه اعضاي گروه 1+5 از جمله در اجراي مفاد NPT، و چرايي حمايت آنها از رژيم غاصب وتروريست صهيونيستي در منطقه مورد بحث و بررسي قرار گيرد و حقوق مسلم ايران پيش از مذاكرات به رسميت شناخته شود.

اين نوشتار را با كلامي از امام راحل (رضوان الله تعالي عليه) به پايان مي‌رسانيم «خميني كه آخرين روزهاي عمرش را مي‌گذراند تمام اميدش به شما مردم سلحشور ايران است... شما مردمي كه با تمام وجود بر سر غرب و شرق جهان خوار شوريديد شما عزيزانم به اميد خدا پيروزيد. شما مردم دليرو آگاه سرمشقي هستيد براي ملل زيرسلطه و بايد بدانيد درميداني كه قدم گذاشته‌ايد مواجه هستيد با مشكلات بسياري كه تنها مقاومت نجاتتان خواهد داد. به هيچ وجه ترس و بيم در خود راه ندهيد كه مبارزات كوبنده‌تان نشان داده است كه به خود ترس راه نمي‌دهيد. متحد شويد كه در سايه اتحاد در پيروزيتان برابرقدرتها حتمي است از خداوند متعال غلبه اسلام بر كفر و پيروزي رزمندگان اسلامي را خواستاريم. (صحيفه نور، ج 13، ص 541) 

گام آتي ايران در فن‌آوري هسته‌اي

انتظار سازنده و حكومت جهاني مهدوي

«وَ نُرِيدُ أَن نَمُنَّ عَلَي‌الّذِينَ آسْتُضْعِفُوا فِي‌الأرْضِ وَ نَجْعَلَهُم أَئِمّه وَ نَجْعَلَهُم الوَارِثِين» (قصص ـ 5)

«ما با خواست خدا دست تجاوز و ستم همه ستمگران را در كشورهاي اسلامي مي‌شكنيم و با صدور انقلابمان كه در حقيقت صدور انقلاب راستين و بيان احكام محمدي(ص) است به سيطره و سلطه و ظلم جهانخواران خاتمه مي‌دهيم و به ياري خدا راه را براي ظهور منجي مصلح كل و امامت مطلق حق امام زمان ـ ارواحنا فداه ـ هموار مي‌كنيم.» (صحيفه نور، جلد 20، صفحه 132)

اعتقاد به منجي نهايي باوري مشترك ميان اديان و مكاتب مختلف البته با تفاوت‌هاي خاص خود مي‌باشد كه در اسلام به شكل برجسته‌تري مطرح شده است اما حتي در ميان شيعيان نيز برداشت يكساني در خصوص مقوله انتظار براي منجي وجود ندارد به گونه‌ايكه برخي نحله‌هاي انحرافي خصوصاً تا قبل از انقلاب اسلامي متناسب با اراده و طرح مستكبران و برخلاف اهداف و دلايل بنيادين «غيبت » شيوه‌اي مخرب را در پيش گرفته و با هرگونه مبارزه و اصلاح به مبارزه پرداخته‌اند.

اما در انقلاب اسلامي «مهدويت» از جايگاه منحصر به فردي در انديشه و اقدام رهبران فكري و اجرايي برخوردار بوده و اين‌جريان ضمن سيراب شدن ازاين درياي عظيم خود به تبيين و تقويت آن دكترين منجر شده است.

در اين ميان بيش از همه حضرت امام (ره) بدين مهم پرداخته‌اند و از آغاز رهبري نهضت اسلامي همواره آنرا گامي در راستاي زمينه‌سازي حكومت جهاني اسلام با پرچمداري حضرت وليعصر(عج) دانسته و ياران را به سوي اين آرمان ترغيب مي‌نمودند. تاكيدات امام و استمرار اين راه از جانب رهبر فرزانه انقلاب دشمن رانيزبه تكاپويي مضاعف واداشت و در دهه‌هاي اخير حجم وسيعي از پژوهش‌هاي آكادميك وحتي توليدات اجتماعي و هنري بويژه فيلم‌هاي سينمايي غرب بدين موضوع پرداخته‌اند و برخي شواهد حاكي است در جريان اشغال عراق و تنش آفرينيهاي متاخر در خاورميانه نيز يكي از محورهاي مورد توجه و پي‌گيري متجاوزان مقوله مهدويت بوده‌است چه اينكه در آموزه‌هاي يهوديت و صهيونيسم نيز نبرد آخر‌الزمان از جايگاه فوق‌العاده‌اي برخوردار مي‌باشد.

اما آنچه براي ما بيشتر اهميت مي‌يابد رهيافت و سياستهايي است كه نخبگان فعلي جمهوري اسلامي در قبال اين موضوع و تبعات آن اتخاذ مي‌نمايند.

در سالهاي اخير ضمن افزايش توجهات ‌مثبت‌‌نسبت به اين مهم و طرح جدي آن در محافل آكادميك و سياستگذاري متاسفانه آفت‌هاي جدي نيز پيرامون آن بروز يافته كه غفلت از آنها مي‌تواند آسيب‌هاي شايد جبران‌ناپذيري را بر پيكر نهضت اصيل اسلامي وارد آورد؛ باز تعريف ناصواب تاريخ و اصرار قائلان بر صحت آن و تخريب افراطي پيشوايان ديگر مذاهب از نمونه‌هايي است كه دراين رابطه قابل بررسي مي‌باشد، ديگر اينكه گروهي با استناد به برخي متون مبهم تاريخي يا برداشت‌هاي سليقه‌اي از روايات مربوط به اين حوزه دچار نوعي دترمينيسم شده و همچون فرقه‌هاي ضاله پيشين سكوت و انتظار مخرب را تجويز مي‌نمايند.

نتيجه اينكه هر چند مقوله مهدويت مبتني بر آيات و روايات اصيل و براساس عقلانيت مومنان از پتانسيل بالايي را براي برنامه‌ريزي‌هاي راهبردي و اقدامات استراتژيك نه تنها در ايران بلكه در سراسر جهان اسلام و عرصه بين‌المللي فراهم مي‌سازد از سوي ديگر ورود سطحي به اين عرصه بنيادين مي‌تواند دست‌اندركاران را در دامي كه جبهه شيطان با سوء استفاده از اين مهم تدارك ديده است گرفتار آورد. از اين رو فرهيختگان جامعه لازم است نسبت بدان بي‌اعتنا نبوده‌و به صورت خنثي رفتار ننمايند و ضمن تبيين صحيح ابعاد اين مساله برضد انحرافات در شرايط مقتضي فرياد برآورند و دسيسه دشمنان را خنثي سازند.

گام آتي ايران در فن‌آوري هسته‌اي

گام آتي ايران در فن‌آوري هسته‌اي

«إن تَنْصُرو‌الله يَنْصُركم وَيُثَبِّت أَقْدَامَكُم»

در حاليكه تا پايان ضرب‌الاجل تعيين شده از سوي شوراي امنيت سازمان ملل (قطعنامه 1696) مبني بر لزوم تعليق فعاليت‌هاي هسته‌اي كشورمان يعني نهم شهريور ماه (31 آگوست) تنها دو روز باقي مانده است ،دو روز پيش جمهوري اسلامي ايران با راه‌اندازي كارخانه آب‌سنگين اراك بي‌ارزش بودن آن قطعنامه آمريكايي را از منظر خود عملا اعلام نمود چنانكه در پاسخ به تهديد اعضاي گروه 1+5 در مورد تحريم سفرهاي خارجي دانشمندان هسته‌اي ايران، دولت مراسم تجليل از اين فرهيختگان ملي را با اعطاي نشان‌هاي خدمت، پژوهش و لياقت و مديريت برگزار كرد.

سال گذشته نيز پس از درخواست واهي شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي جهت توقف فعاليت‌هاي تحقيقاتي دانشمندان كشورمان دولت ايران كارخانه UCF اصفهان را راه‌اندازي نمود و اين مهم را بار ديگر تجربه كرد كه با وحدت و اراده عمومي ملت جريان استكبار به واقع هيچ غلطي نمي‌تواند بكند جز اينكه روز به روز بازگشت خود را به دوران قرون وسطي و مبارزه با پيشرفت‌هاي علمي ملت‌ها بيشتر آشكار ساخته و برحيثيت خود در عرصه جهاني لطمه‌هاي جدي‌تري وارد مي‌سازد.

با اين وجود بايد اذعان كرد كه هنوز اقدام اشتباه پيشين در مورد تعليق فعاليت‌هاي هسته‌اي كه بدون امتياز متشابهي صورت پذيرفت جبران نشده و ملت بزرگوار ايران منتظر است تا فعاليت تاسيسات غني‌سازي اورانيوم نطنز را نه در حد تحقيقاتي بلكه در مقياس توليد صنعتي مشاهده كند و وزارت نيرو نيز در عمل به وعده خود مبني بر ساخت نيروگاه‌هاي هسته‌اي در كشور تسريع نمايد.

ضمن اينكه برخي ديگر از موسسات همچون مجتمع لواسانات نيز چنانكه بايد راه‌اندازي نشده‌اند و دولت لازم است با پشتوانه خواست عمومي ملت نسبت به اين مهم مبادرت ورزد.

مع‌الوصف اينگونه اقدامات مستلزم برنامه‌ريزي و پيش‌بيني‌هاي جامع سياستمداران به منظور مقابله با دسيسه‌هاي دشمن مي‌باشد و در اين ميان تاكيد بر ظرفيت‌هاي داخلي و افزايش بهره‌وري از امكانات موجود در حوزه‌هاي مختلف ضروري است بي‌ترديد جبهه مقابل به سادگي حاضر نيست ابرقدرت شدن ايران اسلامي را بپذيرد و با بهانه پرونده هسته‌اي ممكن است حتي درمقطعي انواع تحريم‌ها را در مورد كشورمان به تصويب برساند، لذا دولتمردان اولا در مورد نحوه ذخيره منابع ارزي و تهيه تجهيزات مورد نياز دقت‌هاي لازم را بعمل آورند و ثانيا تغييرات ساختاري و سياست‌هاي مقتضي شرايط مختلف محتمل را تدوين نمايند.

چنانكه بيانگذار كبير نظام (ره) فرمودند: همچنان در آغاز راهي طولاني قرار داريم و بالطبع اين مسير پيچيدگي‌ها و حساسيت‌هاي خاص خود را دارد و طي آن مستلزم همفكري و همكاري عموم نخبگان حكومتي و خارج از حكومت و مشاركت آحاد مردم مي‌باشد.

منشور عملي وحدت در سال پيامبر اعظم(ص)

منشور عملي وحدت در سال پيامبر اعظم(ص)

«ذَلِكَ بِأَنّ ‌الله َهُوَ الحَقّ وأنّ مَا يدعُون َمِن دونِه الباطل وأَنّ الله َهُوالعَليّ الكَبِير» (لقمان ـ30)

رهبر فرزانه انقلاب اسلامي هفته گذشته در آستانه سالروز مبعث پيامبر اعظم(صلي‌الله عليه و آله) در ديدار انديشمندان و علماي مسلمان شركت كننده در نوزدهمين كنفرانس بين‌المللي وحدت اسلامي مشكلات و مصائب عمده دنياي اسلام را ناشي از وجود اختلاف ميان مسلمانان دانسته و فرمودند: «بايد با تهيه منشور عملي وحدت كه به تاييد همه روشنفكران، علما و نخبگان سياسي دلسوز دنياي اسلام رسيده باشد، زمينه عملي وحدت را فراهم كرد».

موضوع وحدت مسلمانان در دوران معاصر بويژه از زمان سيدجما‌الدين اسدآبادي و پس از فروپاشي امپراطوري عثماني و سلطه مستقيم يا غيرمستقيم استعمارگران غربي بر سرزمين‌هاي اسلامي همواره يكي از مهمترين دغدغه‌ها و آرمان‌هاي دلسوزان و مصلحان مسلمان بوده و به شكل منسجم و جامع‌تري در بيانات و مكتوبات بنيانگذار كبير جمهوري اسلامي (رحمه‌الله عليه) مورد تاكيد و تبيين قرارگرفته‌است وتاكنون همزمان با ايران در ديگركشورهاي مسلمان‌نشين و حتي از سوي مسلمانان‌كشورهاي غيراسلامي گام‌هاي متعددي اما به صورت پراكنده و بعضاً ناهماهنگ در راستاي اين آرمان برداشته شده اما اينك رهبر معظم انقلاب خواستار تهيه منشور عملي وحدت با مشاركت عمده‌ انديشمندان ،سياستمداران و فعالان اين حوزه شده‌اند و لازم است نخبگان جهان اسلام بويژه در ايران و از جمله سياستمداران براي تحقق بخشيدن به اين مهم به طور جدي همت گمارند و نهادهايي چون مركز تحقيقات مجمع تشخيص مصلحت ، مركز بررسي‌هاي استراتژيك رياست جمهوري، مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي، سازمان فرهنگ و ارتباطات و وزارت امور خارجه و فعالان غيردولتي در اين عرصه با تشريك مساعي اقدام نموده و مشاركت نهادها و افراد مرتبط را در ساير نقاط جهان براي اين منظور جلب كنند.

رهبر معظم دو محور اساسي را نيز براي تهيه منشورعملي وحدت مطرح فرمودند كه بايد مورد توجه دست‌اندركاران قرار گيرد يكي قدرت توده‌هاي مسلمان و ديگري مبارزه با جريان طاغوت در عرصه جهاني است و اين رهنمودها قطعاً براساس آموزه‌هاي الهي است چه اينكه در قرآن مجيد آمده است: «اعتصموا بحبل الله جميعا ولا تفرقوا» و خداوند متعال در آيه‌اي ديگر مي‌فرمايد «ومن يكفر بالطاغوت و يومن بالله فقد استمسك بالعروه الوثقي» يعني نفي طاغوت مقدمه و لازمه ايمان به خدا و اسلام واقعي است و شعار بنيادين پيامبر اعظم نيز از آغاز اين بوده كه «قولوا لا اله الا الله حتي تفلحوا» بنابراين جنبه سلبي اسلام (نفي اله‌ها و طاغوت) بايد در كنار بُعدعملي آن مورد توجه قرار گيرد، چيزي كه متاسفانه مسلمانان بعضاًبا برداشت‌هاي غلط از مفهوم طاغوت از آن غفلت ورزيده‌اند اما رهبري نظام همچون امام خميني(ره) در سخنان اخيرشان رژيم ايالات متحده آمريكا را به عنوان طاغوت اعظم معرفي فرمودند كه مسلمانان بايد در جبهه واحد براي نفي آن مبارزه نمايند ودر اين ميان «علما، انديشمندان و روشنفكران و همچنين رهبران سياسي بااخلاصِ كشورهاي اسلامي بايد از اين فرصت استثنايي استفاده و دنياي اسلام را متوجه قدرت توده‌هاي ميليوني مسلمانان كنند و با تكيه بر اين قدرت عظيم مردم، ضمن ايستادگي در مقابل فشارها و تهديدهاي دشمنان، مسير ترقي و پيشرفت علمي، سياسي، فرهنگي و اقتصادي را بپيمايند».