مقاومت فعال در برابر آپارتايد هسته‌اي
مقاومت فعال در برابر آپارتايد هسته‌اي
«و نريد أن نمنٌ علي‌الٌذين آسْتضعفوا في‌الأرض ونجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين» (قصص- 5)
سخنراني ارزشمدارانه رئيس‌جمهور عزيز كشورمان در سازمان ملل به همان نسبت كه براي حق مداران و عدالتخواهان جهان جذاب بود، خشم و كينه زورمداران و عاملان ستمگري در عرصه بين‌المللي را برانگيخت.
سخنان دكتر احمدي‌نژاد كه با رعايت مباني اسلامي تنظيم شده بود به گونه‌اي بود كه با ادبيات رايج در به اصطلاح «حقوق بين‌الملل» نيز سازگاري كامل داشت و بهانه اي را براي دشمنان كينه‌توز آمريكايي و اروپايي باقي نگذاشت و از اين پس همانگونه كه در اظهارات دوست بلازي، وزيرخارجه فرانسه، و جك استراو، وزيرامور خارجه انگليس ملاحظه كرديم تنها با زبان و لحن گردنكشان قلدر مي‌توانند با مواضع ايران مخالفت كنند و مستمسكي براي توسٌل در چارچوب منشور ملل متٌحد و معاهدات بين‌المللي باقي نمانده است.
مع‌الوصف امروز (28 شهريور/ 19 سپتامبر) قرار است نشست شوراي حكام آژانس بين‌المللي انرژي اتمي برگزار شود كه مهمترين دستور آن بررسي پرونده مربوط به فعاليٌتهاي هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران مي باشد و مجموعه قرائن حاكي از آن است كه كشورهاي شرور با محوريٌت آمريكا و سه كشور وادادة اروپايي (آلمان، انگليس وفرانسه) در صدد تنظيم قطعنامه‌اي شديد‌اللحن بر ضد ايران و حتي الامكان ارجاع پرونده هسته اي كشورمان به شوراي امنيت هستند هر چند روسيه و چين كه از حق وتو در شورا برخوردار مي‌باشند با اين امر مخالفند.
در اين مقطع مهم الگوبرداري از منش حضرت امام(ره) است كه همواره مي كوشيد تهديدهاي متوجٌه نظام را به نوعي تبديل به فرصت نمايد.در واقع با سخنان قاطعانه رئيس جمهور در سازمان ملل مسير جديدي گشوده شد كه با دست اندازهاي دشمن طبعاً چندان هموار نيست اما مهم اين است كه به مقصد مطلوبي مي‌انجامد مشروط بر اينكه ره توشه‌هاي مناسب سير در اين مسير را فراهم كنيم و با هوشمندي در آن گام نهيم. در ماههاي آتي سران آمريكا و برخي اروپائيها بر فشارهاي خود بر ضدٌجمهوري اسلامي ايران خواهند افزود اما قطعاً با مشاركت عمومي و همبستگي ملي ايرانيان و فعٌال نمودن خواهران و برادران مسلمان و حق طلبان جهان بويژه جوانان خسران نهايي متوجٌه دشمن خواهد شد و همانطور كه خداوند وعده داده است با ظهور حجت حقٌ مستضعفان زمين وارثان آن خواهند بود، از پروردگار منٌان تعجيل اين وعده را مسألت مي‌نماييم.
