حدّت دشمنان و غفلت دوستان

«أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ »(حج-39)

اين روزها نظاميان متجاوز صهيونيست با حمايت سازشكاران مفسد تشكيلات خودگردان بر حجم حملات خود به فلسطينيان ساكن نوار غزه افزوده‌اند و غالب سران عرب و كشورهاي اسلامي سكوت پيشه كرده‌اند ،مگر نه اينكه حضرت روح‌الله فرمود «فلسطين پاره تن اسلام است» و هم او مسلمانان را به سرنگوني حكومت‌هاي فاسد فرا خواند.

امروز با ناكامي نسبي دست نشانده‌هاي استكبار، جريان سلطه‌ جهاني مستقيما وارد عمل شده و ددمنشانه به سركوب مسلمانان مبارز و آزاديخواه كه در راه عدالت قيام كرده‌اند مي‌پردازد كه نمونه‌هاي برجسته آنرا در عراق، افغانستان، پاكستان، سودان و سومالي مشاهده مي‌كنيم، از سياستمداران دائم‌الخمر اراضي مسلمان‌نشين جهان انتظار ‌چنداني نمي‌رود و آنها خود نيز در برنامه‌هاي بلند مدت بنيانگذار نظام(ره) مهره‌هايي برچيدني تلقي شده‌اند اما دردناك آنجايي است كه مي‌بينيم كساني كه مدعي پيروي از خط امام(ره) ورهبري مي‌باشند در ميان گروه‌هاي مختلف سياسي كشور با غفلت از مصائب اساسي مسلمانان و پرداختن به مشكلات عيني مردم ايران زمين به عنوان مقدمه‌اي براي اقامه قسط در عرصه جهاني بيش از هر چيز بر تصاحب كرسي‌هاي قدرت متمركز شده و با انواع روش‌ها درصدد مهار رقبا و كسب پست‌هاي سياسي البته با نيت خدمت خالصانه به بندگان خدا مي‌باشند!

متاسفانه طي دهه هاي70 و 80 كشور ما با دور شدن از فضاي حماسي دوران دفاع مقدس به رغم تاكيدات امام و رهبري به نوعي رفاه‌طلبي روي آورد و پيش‌قراول اين چرخش نيز برخي مسئولان عالي‌رتبه نظام بودند كه نه تنها خود از ساده‌زيستي دوران جنگ فاصله گرفتند هيچگونه تلاش درخوري براي ايجاد و تقويت اين فضا انجام ندادند حال آنكه في‌الواقع جنگ اسلام و كفر از جانب دشمن ادامه دارد و دردناك‌تر اينكه جبهه كفر به خاكريز‌ ما نيز نفوذ كرده است.

ما بايد باور كنيم كه جنگ حق و باطل ،فقر و غنا و… همچنان هست و تا زمان برافراشته شدن پرچم لااله الا الله و رهايي مستضعفين زمين نبايد سلاح بر زمين بگذاريم ‏‏، اين مسأله يك تعارف با بلوف سياسي نيست كه بتوان به سادگي آنرا در شعارها مطرح كرد و در مقام عمل راه ديگري رفت ، اگر اصل مبارزه و مسئوليت ما پذيرفته شود آنگاه صدا و سيماي ما شكل ديگري خواهد داشت ، وزارت ارشاد ، آموزش عالي و آموزش و پرورش و ديگر نهادهاي فرهنگي ، اقتصادي ، سياسي و نظامي كشور رفتارشان مي بايست متمايز باشد . در فضاي معنوي جهاد تلاش مضاعف‏‏، قناعت و ساده زيستي، نوآوري و خلاقيت براي خدمت به همرزمان و مقابله با دشمنان ارزش است . در چنين فضايي كساني كه در صدر قرار مي گيرند بيش از ديگران در سختي هستند با اين اميد كه پس از شهادت از اجر الهي بهره مند شوند و اين مهم ريشه در باورهاي حقيقي و ارزشها و تجربه هاي تاريخي ما دارد كه نبايد به سادگي از كنار آن گذشت چه اينكه يقيناً در درگاه حضرت احديت بايد پاسخگو باشيم .