مطهري نمود روحانيت در اسلام

«الّذِينَ ءَامَنوا وَ هَاجَروا وَ جَهَدوا فِي سَبِيلِ الله بِأَمْوالِهِم وَ أَنْفُسِهِم أعْظَم دَرَجَه عِنْدالله واولئِكَ هُم الفَائِزون * يُبَشّرهُم رَبّهُم بِرَحْمَه مِنه وَرِضْوانٍ وَ جَنّتٍ لَهُم فِيها نَعيمٌ مُقِيمٌ» (توبه ـ 21 و 20)

علمادر تاريخ اسلام همواره از جايگاه رفيعي نزد مردم برخوردار بوده و بويژه در ميان شيعيان كه كمتر به حقوق خود در عرصه حكومت دست يافته‌اند مهمترين ملجاء و مرجع آنها بوده‌اند ،در دوره معاصر نيز در نهضت‌هاي مردمي و جنبش‌هاي اسلامي كشورمان همچون جنبش تنباكو، نهضت مشروطه، ملي شدن صنعت نفت و از همه مهمتر انقلاب اسلامي مهمترين نقش را روحانيت ايفا كرده است. باوجود اين بايد پذيرفت كه روحانيت مبارز و پيشگام در اين دوره همواره دراقليت بوده و بدنه اين جريان از پويايي لازم در حوزه نظري و چه در مرحله عمل برخوردار نبوده است واز نقشي‌كه اسلام براي اين قشردر نظر گرفته ودرصدر اسلام تبلور داشته فاصله زيادي گرفته است، به گونه‌ايكه در اظهارات بنيانگذار كبير جمهوري اسلامي (رحمه‌الله عليه) راجع به آزارهايي كه از ناحيه بخش‌هايي از روحانيت متوجه ايشان شده است (چنانكه در يادداشت‌هاي مرحوم سيد احمد آقا مي‌خوانيم) جنبه‌هايي از انحطاط در بخشي از اين جريان آشكار است.

پس ازانقلاب نيز با وجود بستر مساعدي كه فراهم شد متأسفانه به رغم تاكيدات مكرر حضرت امام (ره) و رهبر فرزانه انقلاب سرعت تحولات درحوزه‌هاي علميه و افزايش توان پاسخگويي روحانيت به‌مسائل اجتماعي بطئي بوده‌است هرچند گروههايي نيز به مؤفّقيتهاي چشمگير دست يافته‌اند.

به‌هرحال به جرأت مي توان گفت يكي از شخصيتهاي برجسته روحانيت كه‌به حق در دانشگاه نيز استاد برتري شناخته‌مي شد شهيد بزرگوار مرتضي مطهري (ره)بود كه‌با مشاهده‌دردها و نيازهاي واقعي جامعه‌اسلامي از طي مراحل تكميلي حوزه به‌صورت رسمي كه‌منجر به مرجع شدن وي مي‌شد گذشت‌و خود در متون اصيل اسلامي در كنار منابع نوين مغربيان غور كرد و پاسخهاي جامعي را به سؤالات و شبهات نسل جديد ارائه‌نمود و به حق در پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي و استمرار آن تأثير كم نظيري داشت.‌در اينجا باذكر فرازي از پيام حضرت امام (سلام الله عليه) به مناسبت شهادت استاد مطهري (12 ارديبهشت 1358)ياد اوراگرامي مي داريم .

«اينجانب به اسلام و اولياي عظيم‌الشّان و ملت اسلام و خصوص ملت مبارز ايران، ضايعه اسف‌انگيز شهيد بزرگوار و متفكر و فيلسوف و فقيه عاليمقام مرحوم آقاي حاج شيخ مرتضي مطهري قُدِّسَ سِرُّه را تسليت و تبريك عرض مي‌‌كنم؛ تسليت در شهادت شخصيتي كه عمر شريف و ارزنده خود را در راه اهداف مقدس اسلام صرف كرد و با كجرويها و انحرافات مبارزه سرسختانه كرد . تسليت‌ در‌شهادت مردي كه در اسلام‌‌شناسي و فنون مختلفه اسلام و قرآن كريم كم‌نظير بود. من فرزند بسيار عزيزي را از دست داده‌ و در سوگ او نشستم كه از شخصيت‌هايي بود كه حاصل عمرم محسوب مي‌شد. در اسلام‌ عزيز به شهادت اين فرزند برومند و عالم جاودان ثُلمه‌اي وارد شد كه هيچ چيز جايگزين آن نيست. و تبريك از داشتن اين شخصيت‌هاي فداكار كه در زندگي و پس از آن با جلوه خود نورافشاني كرده و مي‌كنند. من در تربيت چنين فرزنداني كه با شعاع فروزان خود مردگان را حيات مي‌بخشند و به ظلمت‌ها نور مي‌افشانند به اسلام، بزرگ مربي انسان‌ها و امت اسلامي تبريك مي‌گويم. من اگر چه فرزند عزيزي كه پاره تنم بود از دست دادم لكن مفتخرم كه چنين فرزندان فداكاري در اسلام وجود داشت و دارد.»